4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ

Εμφανίσεις: 9

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΤΕΧΝΗ

Ή Τέχνη αποτελεί έκφραση ανακατατάξεων, λαών και κοινωνικών εξελίξεων. Είναι η ίδια η ζωή, μιας και είναι μνήμες, από βιώματα πολιτισμικής παράδοσης, και από ιστορικά γεγονότα. Γιά να αναπτυχθεί να καρπίσει, χρειάζεται, της Ιστορίας το γόνιμο έδαφος. Έμείς οι Έλληνες, έχουμε μια λαμπρή και πολυκύμαντη Ιστορία, εξ ου και το “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ” που είναι ο φάρος της ανθρωπότητας. Άν και η Ελλάδα μας, έζησε επί αιώνες κάτω από κυριαρχία βαρβάρων, και ανακόπηκε η άνθιση της Τέχνης, ήταν τόσο μεγάλη η κληρονομιά της, που όταν ανέκτησε την ελευθερία της, και κτίστηκε από την αρχή το κράτος, έγινε άξια συνοδοιπόρος με την υπόλοιπη Ευρώπη, στο τοπίο της Τέχνης. Οί δημιουργοί μας, τίμησαν και τιμούν ,ως γνήσιοι Έλληνες, την Πατρίδα, και σ’ αυτόν τον τομέα, όπως και σε όλους τους άλλους, στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

-Ή Ιστορία της ανθρωπότητας, απλώνεται πάνω από το ανθρώπινο τοπίο, χιλιάδες αιώνες πρίν. Από τη πολύ μακρινή εκείνη εποχή, η κομψότητα, σε ορισμένα σχήματα εργαλείων, και μιλάμε για τους προϊστορικούς χρόνους, έδειχνε μια αίσθηση αρμονίας, και ισορροπίας. Άρα μπορούμε από τότε να μιλάμε για μια πρωτόγονη μορφή Τέχνης. Περνάμε τρέχοντας από τις ορθάνοιχτες πόρτες, πλέον της Ιστορίας της Τέχνης, στον 7ο αιώνα π.Χ όπου το “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ“, δεν έχει προηγούμενο σε λάμψη και ωραιότητα.

-Ή ΑΡΧΑΙΑ Ελληνική Τέχνη, άσκησε αποφασιστική επίδραση στη διαμόρφωσε των τεχνών στη Δύση. Οί πρώτοι μιμητές θα είναι οι Ρωμαίοι. Μετά τη πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μια διαφορετική Τέχνη αναπτύχθηκε στη διάρκεια του Μεσαίωνα. Από τον 15 αιώνα, οι Ιταλοί καλλιτέχνες ζωγράφιζαν με ενθουσιασμό, με βάση την υπέρτατη εκείνη ομορφιά της αρχαίας Ελληνικής Τέχνης, πιστεύοντας, ότι ξανάβρισκαν την λαμπρότητα εκείνης, μιμούμενοι τη Ρωμαϊκή Τέχνη, που ήταν μίμηση όπως προείπαμε της Ελληνικής. Αύτή η ψευδαίσθηση, κράτησε, ως τον 19ο αιώνα, όπου τελικά έγινε γνωστή η αληθινή Ελληνική Τέχνη, που ήταν μέχρι τότε άγνωστη, κρυμμένη στα σωθικά της σκλαβωμένης επί αιώνες ή ερείπια σκόρπια, πάνω στη γή της, η κλεμμένη από αρχαιοκάπηλους ξένους, όπως ξέρουμε από τα διαβάσματά μας.

-Ή ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ Τέχνη, επίσης, προέρχεται απευθείας, από την αρχαία Ελληνική, με διαφορετικό το πνεύμα των έργων. Ή αρχαία Τέχνη απεικόνιζε τη πραγματικότητα, ενώ αντίθετα η Βυζαντινή, θέλησε να περιγράψει ότι τη πραγματικότητα αλλά το επουράνιο. Τά τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς, ή μόνη Τέχνη που επέζησε, και κράτησε αναφτή τη φλόγα της παράδοσης, είναι η Λαϊκή Τέχνη που διαφύλαξε την Ελληνική ταυτότητα.

-Με τη γέννηση του Νεοελληνικού κράτους, η Ελληνική Τέχνη ακολούθησε, για να μη πούμε μιμήθηκε, όπως ήταν φυσικό, όλα τα κινήματα που αναπτύχθηκαν, στον έξω κόσμο, και κυρίως στην Ευρώπη και την Αμερική. Ή χρονική περίοδος, των δύο πολέμων και όχι μόνο, του 20ου αιώνα, όπου η φωτιά και ο σίδηρος είχε τον πρώτο λόγο, αποτυπώθηκε από τη Τέχνη, γιατί όπως είπαμε, αυτός είναι ο προορισμός και ο σκοπός της γνήσιας Τέχνης. Είναι μια Τέχνη δύσκολη και αντιφατική, απεικόνιση της απελπισμένης ανθρωπότητας, αλλά βίωσε και τον μεγαλύτερο διωγμό απο τον παράφρονα ηγέτη της Ναζιστικής Γερμανίας. Αύτός ο μανιακός, καταδίωξε με μανία την μοντέρνα Τέχνη, την τραγική για όλη την ανθρωπότητα εκείνη εποχή, και την ονόμασε “ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΗ ΤΕΧΝΗ”. Οί καλλιτέχνες, αυτοεξορίστηκαν, και τα έργα τους άλλα σκορπίστηκαν στους πέντε ανέμους, άλλα καταστράφηκαν, άλλα κλάπηκαν και φυλάχθηκαν για μελλοντική χρίση από τους εγκληματίες Ναζί.

-ΤΕΛΕΙΩΝΟΝΤΑΣ αυτό το σύντομο οδοιπορικό της Τέχνης, θά πούμε, πως σήμερα οι καλλιτεχνικές τάσεις έχουν πάρει παγκόσμιες διαστάσεις, και πως όπως φαίνεται, οι νεοέλληνες καλλιτέχνες, κουβαλάνε τη γονιδιακή κληρονομιά τη θαυμαστή, και διαπρέπουν στό Παγκόσμιο τοπίο αυτής της πανέμορφης και ματαιόδοξης κυρίας. Διακρίνονται για το βαθύ αίσθημα της εικαστικής γλώσσας, τη διαχειρίζονται με μοναδική δεξιότητα, και είναι πρώτοι μεταξύ των πρώτων!

ΑΠΛΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ

“Ή Τέχνη είναι καθρέφτης τής αισθητικής μας ζωής, αλλά και το πιό όμορφο μέσο επικοινωνίας ανάμεσα σ’ ανθρώπους και λαούς”.

“Κάθε Τέχνη, περιέχει εικόνες και φωνές, από τη φυσική και την κοινωνική ζωή, και αποπνέει ευχαρίστηση, διδαχή, και λύτρωση”.

“Ή μορφή στη Τέχνη, στη ζωή, και στη φύση, έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Ή πιό υπέροχη συνθετική ουσία Τέχνης, είναι η μορφή, καθώς με μία αέναη πνοή, γίνεται η νομοθέτρια της ύλης”.

“Ο Πολιτισμός δεν μπορεί, να διαιωνιστεί, και να πάρει οποιαδήποτε αναπτυγμένη μορφή, αν δεν εκφράσουν οι δημιουργοί, με το έργο τους, την εποχή τους, τα πιό αξιόλογα πράγματα, και γεγονότα”.

“Οί Τέχνες, όταν δεν αλλάζουν φόρμες, και δεν διανοίγουν νέους ορίζοντες, δέν επιτελούν τον προορισμό τους”

“Τά γνήσια έργα Τέχνης, αποκαλύπτουν αλήθειες, εκφράζουν το φυσικό, και τον ανθρώπινο κόσμο, αποθανατίζουν, στιγμές της ζωής χαρούμενες, ή τραγικές, είναι θησαυροφυλάκια, με πολύτιμα αγαθά. Συγκίνηση, ανθρωπιά, συμπόνια, χαρά, παρηγοριά, καλλιέργεια, ιδέες, μύθους, μυστικά και μυστήρια της μάνας φύσης, γνώση, ευτυχία, λύτρωση”.

“Μεγαλοφυία στη Τέχνη, είναι εκείνο το πνεύμα, που μεταμορφώνει δυναμικά, το φυσικό, ψυχικό, και κοινωνικό αντικείμενο, και δίνει αιώνιά αισθητική απόλαυση, και διδαχή”.

“Τά Αριστουργήματα της Τέχνης, γεννιούνται από δημιουργούς, Καλλιτέχνες, που περιγράφουν πρόσωπα και πράγματα, με δωρική λιτότητα, και εκφράζουν συναισθήματα, καταστάσεις και προβλήματα, της ζωής.”

“Άξια θαυμασμού, είναι η αυθόρμητη, πρωτότυπη, και καθαρή δημιουργία, που δίνει νέο ρίγος, νέο φώς, και νέα δύναμη στόν κόσμο”.

“Ή αισθητική στη Τέχνη, είναι η εναρμόνιση των στοιχείων, της ομορφιάς, του μέτρου, και του ύφους, σε ένα ευχάριστο και υποβλητικό σύνολο, καλλιτεχνικής δημιουργίας.”

“Ή αληθινή Τέχνη, έχει τη δυνατότητα, να λιγοστεύει τό άδικο, και να είναι ένα ιατρείο ψυχών”.

“Μέ τη Τέχνη, η ασχήμια του κόσμου λιγοστεύει, έτσι που με τα διδάγματά της, μας δίνει πολλά παραδείγματα, για τη περιστολή του κακού.”

“Ή έμπνευση, είναι σύλληψη ρικόνων, παραστάσεων, γοητευτική ανάπλαση μορφών, και αρμονικών σχημάτων, που επιτελείται, με τη δύναμη της φαντασίας.”

“Οί Δημιουργοί, έχουν χρέος να παρουσιάζουν τη πραγματικότητα ώς έχει, και όχι να ωραιοποιούν, τα πράγματα, αντίθετα, πρέπει, να τη παρουσιάζουν με ρεαλισμό, ώστε να θαυμάζεται η ομορφιά, και διδακτικά, να απαλλάσσει τον κόσμο από τις ασχήμιες του.”

“Η Τέχνη, είναι η κόρη, της ομορφιάς και την αντιγράφει, όπως κάθε θυγατέρα τη μάνα της.”

“Ή πολύμορφη Τέχνη, αποκαλύπτει, τη σχέση των ανθρώπων, με τον απέραντο κόσμο και συντελεί στον εξευγενισμό, στην ευτυχία, και τη λύτρωση τους.”

“Γιά να ανθίσει η Τέχνη, σε ψυχών στα κοινωνικά περιβόλια, θέλουν ελευθερία, και γλώσσα όπως τα λουλούδια τον ήλιο, και το νερό”

“Ή Τέχνη, πρέπει να είναι αυτόνομη, για να υπηρετεί μεγάλους σκοπούς, και να τους εκπληρώνει στό ακέραιο. Αύτά είναι και τα τρία βασικά θεμέλια, που κάνουν στέρεο, λαμπρό και αθάνατο το οικοδόμημά της.”

“Ξεχωριστή αξία στους δημιουργούς πλων των εποχών, δίνει κάθε νέο επίτευγμα, που αναβρύζει από καλλιτεχνικές πηγές, με ανανεωμένη μορφή. Αύτό το υλικό, μετασχηματίζει τους πολιτισμούς των αιώνων.”

“Σκοπός της Τέχνης, είναι βασικά, η καλλιέργεια και η ανάπτυξη αισθημάτων, αξιών και ιδεών”.

“Τό μεγάλο χρέος του Καλλιτέχνη, είναι να παραστέκει πλάϊ στόν άνθρωπο, και να μπαίνει βαθύτερα μέσα στη ψυχή και στη συνείδησή του, να τον εξαγνίζει και να τον ανυψώνει”

“Ή Τέχνη δεν εκφράζεται με περίεργες συνταγές, όπως, ότι πρέπει να είναι απολίτικη ουδέτερη, να μην εκφράζει έντονα κοινωνικά προβλήματα κ.λ.π. Οί δημιουργοί, έχουν πλήρη επίγνωση, του προορισμού τους, να υπηρετούν τους σκοπούς της Τέχνης, που είναι η παραμάνα των ψυχών και των λαών”

“Ή Τέχνη είναι ο καθρέφτης του ανθρώπου, αντικαθρεφτίζει το είναι του, και φυσικά μαζί και τον τρόπο ζωής του ,τις συνθήκες διαβίωσής του”

“Ή Τέχνη πηγάζει από τη ζωή, περιγράφει, και αναπαρασταίνει κάθε όψη, και πλευρά της, και κάθε αγώνα της.”

[Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου]

Σημ. Στη φωτ. η Παυλίνα Μπεχράκη στο εργαστήρι του Κορίνθιου ζωγράφου, στη Νεράτζα Κορινθίας, πριν κάποια χρόνια, όταν δίδασκε στη ΣΧΟΛΉ ΖΩΓΡΑΦΙΚΉΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ “ΓΚΑΛΕΡΙ ΜΠΕΧΡΑΚΗ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ [ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ]: Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΛΜΕΡ ΑΝΑΒΙΩΣΑΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ

Εμφανίσεις: 12

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

Ό Σπουδαίος Νεοέλληνας Ποιητής, ο Ένδοξος, που ανέβηκε από πολύ νέος, στά υψηλότερα επίπεδα της Πνευματικής ζωής ,συγκεκριμένα από την ηλικία των 25 χρόνων, με την έκδοση του “Αλαφρωίσκιωτου” έζησε στη Συκιά της Κορινθίας, μαζί με την αγαπημένη του, Εύα Πάλμερ, απ’ όπου πάλεψαν ,για την αναβίωση της “Δελφικής ίδέας“, που την πραγματοποίησαν, αλλά χωρίς υποστήριξη βυθίστηκε, μεσοστρατή. Όμως ήταν μια μεγάλη Ιστορική στιγμή, έτσι που μέχρι εκείνη την ώρα ήταν άγνωστο στη κυριολεξία το Αρχαίο Θέατρο, για τους πολλούς, εκτός από τους ειδικούς επιστήμονες, νεοφιλόσοφους, φιλολόγους, Ιστορικούς Συγγραφείς, και ολίγους μυημένους Η βύθιση, του όράματός τους, πόνεσε τον Μεγάλο Έλληνα, βαθιά, αλλά τελικά, ήταν όπως προείπαμε μια ιστορική τομή.

-ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ φορά, δίδαξαν, οι δύο αυτοί, ωραίοι θνητοί, τον Προμηθέα Δεσμώτη, και τις Ικέτιδες, του Αισχύλου, και συγκίνησαν βαθιά τον κόσμο όλο, εντός και εκτός των τειχών. Από τότε, τρέχουν, οι άνθρωποι, να δροσίσουν τη ψυχή τους, στις αρχαίες Ελληνικές γάργαρες πηγές να χαρούν όταν και όπου δίνεται μιά παράσταση, με θέμα και περιεχόμενο, το αρχαίο δράμα, Αυτό το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο. Τους τελευταίους αιώνες ή Ιστορία της ανθρωπότητας, μας πληροφορεί, πως στον Πολιτισμό, μας, έχει εκτοπίσει η φυσική την υπερφυσική, θεώρηση του Κόσμου. Ο αιώνιος θνητός, είναι απορημένος από τα αινίγματα που τον περιτριγυρίζουν, γιατί το τραγικό στοιχείο υπάρχει, και θα υπάρχει πάντα, με άλλη βέβαια μορφή στη ν μικρή του αιωνιότητα.

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως πρέπει να αναρωτηθούμε, τι είναι αυτό, που καταλαβαίνουμε από αυτή την ποιητική αξία του Αρχαίου Μύθου, φίλε αναγνώστη? Τί άραγε καταλαβαίνουμε από τη περιώνυμη Τραγωδία του Ευριπίδη, “ΒΑΚΧΕΣ” για παράδειγμα εμείς οι σύγχρονοι? Μή και την ώρα της μεγάλης αγωνίας για την κλιματική αλλαγή, ακούγοντας τον λόγο, του μεγάλου Τραγικού, Ποιητή, από το βάθος των αιώνων, καταλάβουμε ότι προκαλούμε με ασέβεια τις αθάνατες δυνάμεις της Φύσης, προσπαθώντας να τη δαμάσουμε σαν τον Πενθέα, πού προκάλεσε τη δίκαιη οργή των Βάκχων? Μήπως, διδασκόμαστε αν εμβαθύνουμε και καταλάβουμε τον Μύθο, πως θα εξευμανήσουμε για να σωθούμε τη Φύση, είναι δικό μας θέμα, δικός μας λογαριασμός, αλλά πρέπει να βρούμε τον τρόπο, που για αρχή, πρέπει, να αναγνωρίσουμε, το λάθος μας, ότι ξεπεράσαμε τα όριά μας, ?Ότι ένας μόνο τρόπος υπάρχει, για να σωθούμε, από την δίκαιη οργή της? Νά σταθούμε δηλαδή με ευλάβεια μπροστά της, με λυγισμένα γόνατα, όλοι εμείς οι θνητοί όπου γης, Δυνατοί, και αδύναμοι, με ό,τι αυτό σημαίνει, ενθυμούμενοι, του Μάντη Τηρεσία τον λόγο? “Ναί με τους Θεούς δεν κάνουμε εξυπνάδες”.

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου

ΛΑΛΟΝ ΡΕΟΝ ΥΔΩΡ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Εμφανίσεις: 28

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΛΑΛΟΝ ΡΕΟΝ ΥΔΩΡ
Μιά διαδρομή εκπλήξεων, κάθε στροφή και πλούτος
μια συνεχής ανάσα, μια απόλαυση, φως ομορφιά,
αξίες αναβρύζουν, από της γλώσσας τις πηγές
που φθάνουν ως τη θάλασσα του νου και της ψυχής.
Τούτη η λαλιά, μοιάζει με Θεϊκή φωνή- κραυγή,
π’ ακούστηκε μέχρι της γης την άκρη μιλήθηκε,
αγαπήθηκε, θεμελίωσε, και έκτισε, με γνώση και σοφία,
ανθρώπινα οράματα, αξίες, πεθυμιές, περνώντας
από πολύχρονη έρημο, δεν στέρεψε, η αγάπη
των Θεών, και του Ελληνισμού η αιωνιότητα, τηνε
πλουταίνουν, ακόμα και σε τούτο το παρόν το, ακαρριαίο..

ΜΙΑ ΠΕΘΥΜΙΑ ΜΙΑ ΕΜΜΟΝΗ
“Μοιάζει η Ελληνική λαλιά ωσάν την Αντιγόνη,
τη κόρη του Αγαμέμνονα που έγινε θυσία, στ’ όνομα
της Πατρίδας, για να φυσήσει ούριος άνεμος.
Μιά πεθυμιά μια εμμονή, γίνηκε η λαλιά η Ελληνική,,
για μια ζωή απροσκύνητη, λεύτερη και περήφανη,
στους μαύρους χρόνος της σκλαβιάς από τον Τούρκο”.

ΜΟΙΑΖΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΛΙΑ ΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΜΜΟ
Μοιάζει η Ελληνική λαλιά σάν την άμμο,
που ο άνεμος του αιώνιου χρόνου, πλάθει τρυφερά,
τα σχήματα ,και τη μορφή της ασταμάτητα.
Μοιάζει η Ελληνική λαλιά με ποταμό πλατύστερνο,
πού βοερό, στέλνει τα γάργαρα νερά του και δροσίζει,
τ’ ανθρώπινο τοπίο, με μια αέναη αλλαγή, δίχως
να φοβηθεί, μη και στερέψουν οι πηγές της.}
[Παυλίνα Μπεχράκη]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου εκδ.2021

ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΞΕΤΟΥΡΚΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ
“ΣΑΝ πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, μας λέει ο αγαπημένος μας Ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης παρμένες, από το “ταπεινό” λεξιλόγιο, της καθημερινότητας, έτσι που δυστυχώς, για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, πολλές από αυτές είναι δάνεια από τη γλώσσα των επί τέσσερις αιώνες, Κατακτητών-Καταπιεστών, και διαχρονικών εχθρών, και αναφερόμαστε στους κακούς γείτονες εξ ανατολών, όπως θα καταλάβατε που είναι για μας, ένας συνεχής βραχνάς, ένας κακός εφιάλτης πάνω στο κεφάλι όχι μόνο το δικό μας, αλλά, όλης της ανθρωπότητας, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που ταλανίζεται από τόσα και τόσα, κακά συναπαντήματα κακά.

-ΗΤΑΝ η Ελληνική λαλιά το ρέον Λάλον Ύδωρ, που κόμιζε φορτίο θαυμαστό καθάριο, και δρόσιζε, τ’ ανθρώπινο τοπίο. Στά νέα χρόνια, η βρυσομάνα που ανάβρυζε, κοντεύει να στερέψει, ΈΤΣΙ ΠΟΥ ΑΝΤΊ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ ΚΑΤΆ ΝΟΥ ΤΗ ΓΛΏΣΣΑ ΜΑΣ, ΌΧΙ ΜΌΝΟ ΑΔΙΑΦΟΡΟΎΜΕ ΑΛΛΆ ΤΗ ΚΑΚΟΠΟΙΟΙΣΑΝ, ΜΕ ΠΑΡΕΜΒΆΣΕΙΣ ΑΝΕΠΊΤΡΕΠΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΈΦΕΡΑΝ ΑΝΑΤΡΙΧΊΛΑ. ΕΧΟΥΝ ΜΙΛΉΣΕΙ ΓΙ’ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΌ ΟΙ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΊΟΙ. Μείναν όμως ασάλευτες, λέξεις τούρκικες που τη λερώνουν και την ασχημίζουν, έτσι που τις μιλάμε μικροί μεγάλοι καθημερινά. Πρέπει εδώ και τώρα, σιγά, σιγά να βάλουνε οι υπεύθυνοι, θεσμικοί, σκοπό ιερό να ξετουρκέψουν τη γλώσσα μας.

-ΧΙΛΙΑΔΕΣ λέξεις, μπήκαν στη δημοτική μας γλώσσα, που καθιερώθηκε τελικά σαν Εθνική, τη φοβερή περίοδο της Τουρκοκρατίας, που κράτησε τέσσερις αιώνες. Αυτά τα κατάλοιπα, που είναι ενεργά, τη βαραίνουν επί δύο αιώνες μέχρι σήμερα, αλλά συγχρόνως βαραίνουν και την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.. Ή δημοτική μας γλώσσα, έχει ζωντανά στοιχεία. Όμως δυστυχώς δεν δόθηκαν, από τους επικεφαλής λογίους μας, κατά οποιονδήποτε τρόπο, στους σκλαβωμένους, Έλληνες, Απεναντίας, περιφρονήθηκε δόθηκε πλουσιοπάροχη αδιαφορία, στη γλώσσα του Λαού, στη μητρική γλώσσα του Έθνους μας Αυτή είναι η αλήθεια, και η Ιστορική αιτία, που μας έκανε να έχουμε χιλιάδες λέξεις δάνεια, τούρκικα, που οι ρίζες τους είναι βαθιές, με αποτέλεσμα, η δημοτική μας γλώσσα, που έχει τόσες περγαμηνές, στο ενεργητικό της, και τόσοι και τόσοι άνθρωποι του οικουμενικού τοπίου του Πνεύματος, την εκθειάζουν, σαν γλώσσα, που μπορεί να πάρει όπως άλλωστε της πρέπει, επίζηλη θέση, ανάμεσα στις πιό λαμπρές, να είναι φορτωμένη με στοιχεία έστω συμμορφωμένα, μιάς γλώσσας που δεν έχει εξάπλωση, πέρα από τα όρια όπου μιλιέται, και όχι μόνο… Αυτό είναι πολύ μειωτικό για την Εθνική μας περηφάνεια, και πρέπει να γίνει έστω και τώρα, προσπάθεια να καθαριστεί η γλώσσα που μιλάμε καθημερινά και έχει τόσες λέξεις τούρκικες, που δεν μετριώνται, όπως προείπαμε, και τις μιλάμε όλοι μας, μορφωμένοι, και αμόρφωτοι, μεγάλοι και νέοι, γιατί είναι του Λαού η γλώσσα. Ενός Λαού, που δεν φταίει, γιατί κανείς δεν τον βοήθησε, να βρει τον δρόμο, για να θαυμάσει, τη γοητεία της, έτσι που είναι η συνέχεια, της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας.. Μία γοητεία που της δόθηκε απλόχερα, με αγάπη, από, τους Λαμπρούς ανθρώπους του Πνεύματος, που όχι μόνο δεν είναι κλειστή, αλλά διδάσκεται, σχεδόν, σε όλα τα Πανεπιστήμια, του Κόσμου, που διδάσκουν και την Αρχαία μας γλώσσα.

[Παυλίνα Μπεχράκη]
Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

ΡΕΟΝ ΥΔΩΡ Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

Εμφανίσεις: 32

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ

Αφετηρία, του πηγαιμού της Αρχαίας Πατρίδας,
τα έπη τα Ομηρικά, μέσω της Πανελλήνιας
συλλογικής μνήμης. Μύθοι, μνήμες, μνημεία,
ήρωες, φιλοδοξίες, ραδιουργίες, Βασιλείς,
αριστοκρατικές παρουσίες, πλούσιοι οίκοι,
συνασπισμός δεκάδων Πριγκίπων, που πολεμούν
με ορμή μοναδική, για ένα πουκάμισο αδειανό,
για μιά Ελένη, όπως μας λέει ο Νομπελίστας Ποιητής μας.
[Παυλίνα Μπεχράκη]

ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΗ Φυλετική συνέχεια η Ελληνικότητα, παρά, το χάος, των τεσσάρων, αιώνων, που χώρισαν την Ανθρωπότητα από τη σύγχρονη Ελλάδα. Καί παρ’όλες τις περιπέτειες, τις παρεκκλίσεις, και τη πλήρη απουσία το Έθνος το Ελληνικό, δεν αφανίστηκε από προσώπου γής, παρά ακόμα και την αμφισβήτηση, από ελάχιστους Ελληνομάχους, της ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΥΠΌΣΤΑΣΉΣ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΉΣ ΜΑΣ,ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΤΑΎΤΙΣΉ ΜΑΣ, με τους Αρχαίους Προγόνους μας.

-ΌΜΩΣ η ιστορική Ελληνική συνέχεια, είναι το ίδιο το παρόν, τα ήθη και τα έθιμα του Λαού μας, που με τη σύγκριση από Ερευνητές, των χαρακτηριστικών της Φυλής μας, είναι ίδια, με αυτά των αρχαίων προγόνων μας. Oπως για παράδειγμα, η αγάπη, για τα όσια και τα ιερά, με όλες τις ιστορικές νεοελληνικές στιγμές, να είναι γεμάτες αδιάψευστες μαρτυρίες. Ή παρουσία δε των αρχαίων μνημείων σ’ αυτή τη κόχη της γης, αποδεικνύει περίτρανα, το ρέον ύδωρ την ιστορική συνέχεια, του Ελληνικού Πολιτισμού, σε αυτό το σημείο της Ευρώπης και ότι δεν υπάρχει Ευρώπη, ούτε δυτικός Πολιτισμός χωρία τη γενέθλια γη του. χωρίς την Ελλάδα!

-“Ά ΣΕ Κορύτοβα, Βενετία, Λωζάνες, Αβινιόν,
μικρές Πολιτείες, που με τον καιρό μεγαλώσανε,
και γίνανε μαγιά της Ευρώπης, εκείνης, που γαλουχήθηκε,
μεγάλωσε, και ανδρώθηκε, στη θηλή, της Ελληνικής
Γραμματίας, πλην τη στιγμή, που πρέπει να το
θυμάται, θέλει να το ξεχνά. Αλήθεια ,είναι καταδίκη ν’ αγαπάς, κάποιον που μισείς, γιατί δέν υπάρχει
κανένας άλλος να αγαπήσεις. Καημένε Αλέξανδρε,
που πρίν προλάβεις ν’ άποκληθείς Μέγας,
πήγες να λουσθείς, στα κατάψυχρα ύδατα,
ενός ασήμαντου ποταμού, για να αφήσεις
ορφανή, από τη πιό σημαντική γλώσσα, την Οικουμένη”.
[Οδυσσέας Ελύτης]

-Ό ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ φίλε αναγνώστη, όπως μας λέει και πάλι, ο Μεγάλος Νομπελίστας Ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης, “περνάει, όπως το ιώδιο, πάνω στις πονεμένες περιοχές, για να τις ιάνει, έως όταν κάποιος καινούργιος τραυματοποιός, παρουσιαστεί, και επαναλειφθεί, ή ίδια ιστορία, και έχει ο Θεός, Επειδή, άπαξ και κάποιος πέτυχε, στον Πολιτισμό εννοώ, δεν μπορεί παρά να επανέλθει!……………..” [ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου εκδ. 2021

ΟΤΑΝ ΛΕΡΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ, ΤΟΤΕ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ [Ρήση Ιταλού Σοφού]

Εμφανίσεις: 42

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

Η ΝΤΡΟΠΙΑΣΤΙΚΗ ΦΗΜΗ ΠΟΥ ΠΛΑΝΑΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΑΣΥΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ [Α.Σ.Κ.Τ.] Αθηνών.

Καλημέρα ακριβοί μου φίλοι. Κάνοντας την πρωινή μου βόλτα, στο τοπίο της ψηφιακής πληροφόρησης, όπως συνηθίζω, σταμάτησα σε μια πολύ γνωστή Ιστοσελίδα, “ΖΟΥΓΚΛΑ” και διάβασα, μια εκτενή με τεκμηριωμένο λόγο και εικόνες, κακή είδηση ενυπόγραφη, που πρέπει να τη διαβάσει, να προβληματιστεί, και να δράσει, για να βρεθεί η αλήθεια, εδώ και τώρα, ή καθ΄ ύλην άρμόδια, Υπουργός Πολιτισμού, γ’ άυτό το σπουδαίο θέμα που αφορά τον ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΌ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ ΜΑΣ! Πού πατάμε δηλαδή, και που βρισκόμαστε, αυτή την Ιστορική παρακμιακή στιγμή της Ανθρωπότητας Εμείς ως Έλληνες, που ευτυχήσαμε να γεννηθούμε, στον τόπο που γεννήθηκε ο Πολιτισμός, οι υπέρτατες ιδέες, και η Πολύμορφη Πανέμορφη Τέχνη? Ομολογώ, ότι είμαι βαθιά οργισμένη και λυπημένη, αν όντως συμβαίνουν αυτά που καταγγέλλονται δημοσίως, για το Ελληνικό Άσυλο της Τέχνης, την Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας.

[Παυλίνα Μπεχράκη] 28-9-2022. Μέ το δικαίωμα της επί χρόνια ενασχόλησής μου με τη Τέχνη, σαν δημιουργός, και Γκαλερίστα, και την ελευθερία του Πνεύματος που, τη κέρδισα, με σκληρή δουλειά χρόνων, στον χώρο της Λογοτεχνίας με τη γραφή τριάντα βιβλίων. [Ποίηση, Κριτικά σημειώματα στον τύπο, ΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜ δοκίμια, Αφηγηματικό Λόγο, κ.λ.π]

Σημ. Μή τρομάξετε….Το εικονιζόμενο έργο-κάρβουνο, κέρδισε την εισαγωγή επίδοξης ζωγράφου, στις πρόσφατες εξετάσεις του Σεπτεμβρίου στην Α.Σ.Κ.Τ. είναι ένα από τα δημοσιευμένα, “τερατουργήματα”, που ενθουσίασαν τους Εξεταστές-διδασκάλους Τέχνη…….. Τα σχόλια δικά σας [Δεν μπορώ να ευχηθώ και μη χειρότερα……Χειρότερα πεθαίνεις…….]

Μια κινηματογραφική εμπειρία σπάνιας ευαισθησίας με βραβευμένες σπουδαστικές ταινίες Τσέχικου και Ελληνικού κινηματογράφου στο συσκευαστήριο του Θ. Γιαμπουράνη

Εμφανίσεις: 65

Η Καλλιτεχνική Ομάδα Μεταμόρφωση σε συνεργασία με το Τσεχικό Κέντρο Αθήνας και την Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (FAMU) της Πράγας υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Ομίλου για την UNESCO Χίου, Οινουσσών και Ψαρών πραγματοποίησε με μεγάλη επιτυχία, το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 7:30 μ.μ., στο συσκευαστήριο Γιαμπουράνη (Μούλκι, Κορινθίας, θέση Αρκούδα) μια πρωτοποριακή εκδήλωση με το μήνυμα: Σεβασμός στην Ζωή και στον Άνθρωπο και με θέμα: Σχολικός εκφοβισμός, προσβλητικά σχόλια, αύξηση κρουσμάτων βίας- επιθετικότητας-εγκληματικότητας, απανθρωπιά… οι αιτίες και η ρίζα του φαινομένου.

Banner

Η Μεταμόρφωση μαζί με το Τσεχικό Κέντρο Αθήνας συνειδητά επέλεξε την παρουσίαση 4 βραβευμένων σπουδαστικών ταινιών μικρού μήκους από τον Τσεχικό κινηματογράφο και μία επίσης, βραβευμένη σπουδαστική ταινία μικρού μήκους από τον ελληνικό κινηματογράφο της Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη “Θέλω να γίνω…”, καθώς και την μικρού μήκους ταινία του Θόδωρου Μαραγκού “Το όραμα του Θοδωράκη”, οι οποίες απευθύνονταν σε μικρούς και μεγάλους με αποτέλεσμα το κοινό να ζήσει μια κινηματογραφική εμπειρία σπάνιας ευαισθησίας στον ειδυλλιακό χώρο του συσκευαστηρίου Γιαμπουράνη.

Θεόδωρος Μαραγκός

 

Κοινό

Η Καλλιτεχνική Ομάδα Μεταμόρφωση υποδέχτηκε το κοινό της με ένα ιδιαίτερο γλυκό παραγωγής της εταιρίας ΕΛΕΝΗ ΓΙΑΜΠΟΥΡΑΝΗ & ΣΙΑ Ο.Ε. με τον διακριτικό τίτλο «ΑΡΙΣΤΟΝ Α» ως ένα θερμό ευχαριστώ για την ανταπόκριση του.

Μεταμόρφωση

Οι ομιλίες των Δημήτρη Παπαγεωργίου –δικηγόρος– Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Σικυωνίων, Θέμη Σουλαντίκα –ιατρός – οδοντίατρος-δημοσιογράφος – μουσικός και οι παρεμβάσεις της Παρασκευής Μπρακούλια– ψυχολόγος – σύμβουλος ψυχικής υγείας και Ιωάννας Φιλντίση -δικηγόρος-Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Νεμέας, κέρδισαν το κοινό, το οποίο ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Μεταμόρφωσης. Πολλοί ήταν οι χαιρετισμοί, οι όποιοι στάλθηκαν στην Ομάδα Μεταμόρφωσης, όπου και επιβράβευσαν την πρωτοβουλία της ομάδας.

Ιωάννα Φιλντίση

 

Ιωάννα Φιλντίση

 

Θέμης Σουλαντίκας

 

Δημήτρης Παπαγεωργίου

Ο συντονιστής της εκδήλωσης ο Θεοδόσης Κοντόζογλου–δημοσιογράφος-ιστορικός- συγγραφέας, διεισδύοντας στις καρδιές μας, κατάφερε με τον ποιητικό του λόγο, το χαμόγελο του και την αισιοδοξία του να μας παρουσιάσει έναν άλλο κόσμο, ονειρικό… καταφέρνοντας ακόμα και τους πιο δύσπιστους να πιστέψουν πως μπορούμε να οραματιζόμαστε έναν Καινούργιο Κόσμο με μια καινούργια ποιότητα ανθρώπου και ζωής, όπως είναι και το σύνθημα της καλλιτεχνικής ομάδας Μεταμόρφωση που ειπώθηκε για πρώτη φορά στο προφητικό θεατρικό έργο «Η Δημοκρατία με το μάτι του Λυγκέα» της Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη το 2009 στο θέατρο Μεταξουργείο της Άννας Βαγενά.

Lucie Kuligova-Θεοδόσης Κοντόζογλου

 

Lucie Kuligova-Λόης Νικόλαος-Θεοδόσης Κοντόζογλου

Το Τσεχικό Κέντρο Αθήνας (πολιτιστικός οργανισμός του ΥΠΕΞ της Τσεχικής Δημοκρατίας) εκπροσώπησε η κα. Lucie Kuligova– Διευθύντρια.

Lucie Kuligova

Tην ομάδα «Μεταμόρφωση» εκπροσώπησε η Νεκταρία Ελευθερία Φιλντίση, Νομικός – τακτικό μέλος της Α’ κοινότητας του Δήμου Αθηναίων με τον συνδυασμό του Δημάρχου, τακτικό μέλος των σχολείων της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Α’ κοινότητας του Δήμου Αθηναίων, τακτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου των Φίλων του Μουσείου Μπενάκη.

Η Καλλιτεχνική Ομάδα Μεταμόρφωση ευχαριστεί θερμά όλους όσους παρευρέθηκαν στην εκδήλωση και τους τίμησαν με την παρουσία τους.

Ειδικότερα τους:

Βυτινιώτη Χαρίλαο-Θεματικό Αντιπεριφερειάρχη Ανάπτυξης και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων,

Εκπρόσωπους του Δήμου Σικυωνίων- Μυττά Ιωάννη-Αντιδήμαρχο Υπεύθυνο Καθημερινότητας, Ποιότητας Ζωής και Πρωτογενούς Τομέα Δήμου Σικυωνίων, Σκαρμούτσο Νικόλαο-Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Σικυωνίων,

Παπαγγελόπουλο Άγγελο– Πρώην Δήμαρχος Σικυωνίων και πρώην Αντιπεριφερειάρχης Πελοποννήσου,

Παρτσινέβελο Κωνσταντίνο-Δημοτικό Σύμβουλο Δήμου Κορίνθου, πρώην Διευθυντή Επιθεώρησης Εργασίας,

Λόης Νικόλαος– εκπρόσωπο Δικηγορικού Συλλόγου Κορίνθου,

Ραψωματιώτη Δημήτρη– Διαχειριστής της Rap Media και ιδρυτής του Morias News,

Καραβούλια Αργύριο – Δημοσιογράφος και Συγγραφέας,

Γαλάνη-Πισιμίδη Ευαγγελία-Πρόεδρο Χορευτικού Συλλόγου Ηπειρωτών Χαλανδρίου και τα μέλη του συλλόγου, Ομάδα ΔΙΠΛΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ,

Νταγιάτη Βασιλική-Πρόεδρο Συλλόγου Γυναικών Διμηνιού ‘Νεφέλη’ καθώς και τα μέλη του συλλόγου, Μέλη του Προοδευτικού Συλλόγου Γυναικών Σουλίου,

Καΐτσα Ελένη– Πρόεδρος Συλλόγου Γυναικών Μουλκίου,

Παπαγεωργίου Τάσος– Ιδρυτής της εταιρείας PITASO

Αθανασούλη ΈλεναΓιαμπουράνη Κατερίνα & Συνεργάτες, Κάμζολας ΔημήτρηςΣτολάκης Κωνσταντίνος -Υποστηρικτές-Χορηγοί της εκδήλωσης.

Φωτογραφίες: Γιώργος Λιακόπουλος, Τελειόφοιτος της Σχόλης φωτογραφίας Δημοσίου ΙΕΚ Χαϊδαρίου.

Ιδέα – σύλληψη, σχεδιασμός, καλλιτεχνική επιμέλεια εκτέλεση παραγωγής της εκδήλωσης, Κωνσταντίνα Γιαμπουράνη.

Υποστηρικτές της εκδήλωσης:
-Μαρίνα Γκόντα, Φιλόλογος, Ιστορικός Τέχνης, Δρ. Πανεπιστημίου Σορβόννης.
-Αικατερίνη Γλυκού –Φωτεινιά, Δρ. Επικοινωνίας & Δημοσιογραφίας, τ. Λέκτωρ Ιστορίας & Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Birmingham, Εμπνευστής και Δημιουργός της Διαδικτυακή Ομάδα ΕΙΜΑΣΤΕ ‘ΕΜΕΙΣ’ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ‘ΕΓΩ’ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ.
-Ομάδα ΔΙΠΛΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ.
-Σύλλογος Γυναικών Διμηνιού <>.
-Προοδευτικός Σύλλογος Γυναικών Σουλίου.

Σήμερα, κατά αποκλειστικότητα της Rap Media και του MoriasNews, σας παρουσιάζουμε τον χαιρετισμός της Ψυχολόγου Μαρίας Αρχοντάκη:

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
«Χαιρετίζω όλους τους παρόντες και απόντες εξέχοντες και διακεκριμένους καλεσμένους στην παρούσα εκδήλωση που με ιδιαίτερες ευαισθησίες και μεγάλους προβληματισμούς, αγωνίζεται να ανοίξει νέους δρόμους που θα γεφυρώσουν τη σημερινή εποχή, με το νοσταλγικό παρελθόν. Ονομάζομαι Μαρία Αρχοντάκη, είμαι ψυχολόγος και εδώ και τέσσερις δεκαετίες ασχολούμαι με εμψυχωτικά προγράμματα ομάδων, που βασίζονται στις τέσσερις τέχνες (το θέατρο, τη μουσική, την κίνηση και τα εικαστικά). Η ενασχόλησή μου αυτή απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες των εκπαιδευτικών βαθμίδων, με ιδιαίτερη έμφαση στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας και του δημοτικού.

Θέλοντας να κάνω μια γρήγορη ανασκόπηση, αναφέρομαι στις τελευταίες ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές και τις μετακινήσεις των πληθυσμών που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια και έχουν καταστήσει τις κοινωνίες πολυπολιτισμικές. Πλήθος οικογενειών από διαφορετικές πατρίδες, με διαφορετική γλώσσα και κουλτούρα, ως μετανάστες πλέον, αναγκάζονται να ενταχθούν και να προσαρμοστούν σε μια νέα ζωή που οι συνθήκες τους επέβαλλαν. Το γεγονός αυτό συμβάλλει καθοριστικά στην δημιουργία και ανάπτυξη σχολικών και κοινωνικών ανισοτήτων και διακρίσεων.

Παράλληλα, η τεχνολογική καινοτομία της 4ης βιομηχανικής επανάστασης αναπτύσσεται ραγδαία. Η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση, οι κβαντικοί υπολογιστές, η εικονική, επαυξημένη ή μεικτή πραγματικότητα και η γενετική μηχανική, παίρνουν τη θέση τους, αντικαθιστώντας αργά αλλά σταθερά τους μέχρι σήμερα γνωστούς τρόπους διαβίωσης. Η «συγχώνευση τεχνολογιών θολώνει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις σφαίρες του φυσικού, του ψηφιακού και του βιολογικού κόσμου» και αναδεικνύεται η πληροφορία (data), που σε συνδυασμό με την γεωμετρικά αυξανόμενη υπολογιστική ισχύ και ταχύτητα διαδικτυακής μεταφοράς δεδομένων, ξεκλειδώνει δυστυχώς, άπειρες δυνατότητες κοινωνικού ελέγχου. Τα παιδιά μας σήμερα, από τη στιγμή που θα γεννηθούν βρίσκονται μέσα σε αυτό το «κύμα» τεχνολογιών. Απασχολούνται βλέποντας παιδικές ταινίες ή ακούγοντας μουσική μέσα από ένα τάμπλετ ή από το κινητό των γονιών τους. Έτσι, με πολύ απλό τρόπο και σχεδόν … ανώδυνα, οδηγούνται στον απόλυτο εθισμό των υπολογιστών. Τα αποτελέσματα αυτής της κατάληξης, είναι λίγο πολύ γνωστά σε όσους είναι ευαισθητοποιημένοι και παλεύουν να ανατρέψουν μια κατάσταση που κινείται με ταχύτατους ρυθμούς.

Βεβαίως οφείλουμε να αναφέρουμε ότι είναι τεράστια τα οφέλη αυτών των αλλαγών. Όμως αυτό αποτελεί ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο που είναι εκτός του σημερινού θέματος της εκδήλωσης. Εξ αιτίας όλων αυτών των αλλαγών που κατά κανόνα οδηγούν μικρούς και μεγάλους στην κοινωνική απομόνωση, παρατηρείται όλο και πιο συχνά ο σχολικός εκφοβισμός. Εδώ αξίζει να τονιστεί ότι μπούλινγκ ονομάζουμε, την πράξη που είναι συνεχής, συχνή και επαναλαμβανόμενη. Ένα τυχαίο γεγονός που λαμβάνει χώρα σε μια μόνο δεδομένη στιγμή, είναι απλά μια πράξη βίας που ασκήθηκε, αλλά σίγουρα δεν εντάσσεται στον όρο «μπούλινγκ».

Ο εκφοβισμός έχει να κάνει με τη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση ή μείωση των ασθενέστερων ατόμων σε μια ομάδα. Παρατηρείται σε οποιοδήποτε τύπο σχολείων, στο στρατό, σε αθλητικά σωματεία, στη φυλακή, αλλά και στην οικογένεια ή στο χώρο εργασίας. Είναι μια μορφή κακοποίησης ή εξαναγκασμού που πηγάζει κυρίως εξ αιτίας της κοινωνικής απομόνωσης που παρατηρείται στις σύγχρονες κοινωνίες. Γι’ αυτό είναι σημαντικό από νωρίς τα παιδιά να «εκπαιδεύονται» κατάλληλα, ώστε να ενισχύεται η ατομική τους ταυτότητα. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα γίνουν ενεργά μέλη της μικρής κοινωνίας που μεγαλώνουν και αναπτύσσονται και σταδιακά θα «χτίσουν» τη δική τους ισχυρή προσωπικότητα, για να ενταχθούν στην ομάδα. Παράλληλα θα τα βοηθήσουμε να ανακαλύψουν στρατηγικές που θα ισχυροποιήσουν το χαρακτήρα τους και θα τους προσφέρουν αυτοπεποίθηση.

Σημαντικό επίσης είναι να τα διδάξουμε την έννοια της ετερότητας, η οποία προσλαμβάνει διάφορες μορφές που έχουν να κάνουν με την εθνικότητα των μελών μιας ομάδας που τη συγκροτεί, με τις θρησκευτικές διαφορές και προκαταλήψεις, τις διαφορετικές γλώσσες και διαλέκτους και το ποικίλο κοινωνικό περιβάλλον από το οποίο προέρχεται κάθε μέλος. Να τα βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο κάθε «Άλλος», αποτελεί πηγή πλούτου και εμπειριών για όλα τα μέλη μιας ομάδας και η αποδοχή του θα τους προσφέρει συνθήκες ανακάλυψης και δημιουργίας και θα τα οδηγήσει σε ομαλούς δρόμους συνεργασίας.
Εάν εντάσσουμε τα παιδιά από μικρή ηλικία σε ομάδες εμψύχωσης που λειτουργούν με γνώμονα τη χρήση των τεχνών, όλες αυτές οι δεξιότητες θα αναπτυχθούν και θα εξελιχθούν ανώδυνα και αβίαστα. Γιατί σύμφωνα με τη Laura H. Chapman, 1993, η τέχνη διαπραγματεύεται τα συναισθήματα, τις πεποιθήσεις και τη συμπεριφορά του ανθρώπου. Η σπουδή στην τέχνη είναι φορτισμένη με υπονοούμενα σχετικά με τη ζωή και τις ανθρώπινες αξίες.

Γίνεται κατανοητή λοιπόν η αναγκαιότητα τα παιδιά να μπορούν να ενσωματωθούν σε διαφορετικές ομάδες, γιατί ενώ αναζητούν την ταύτιση με τους δικούς τους και όμοιούς τους, ταυτόχρονα συνειδητοποιούν τη διαφοροποίηση και την ιδιαιτερότητα που θα συναντούν σε κάθε νέα ομάδα που θα βρίσκονται καθώς αναπτύσσονται. «Το «Εγώ» έχει ανάγκη να εγγραφεί σε ένα συλλογικό σώμα που φαντάζει αιώνιο, αλλά αν η ταυτότητα είναι το αποτέλεσμα μιας μοναδικής υπαγωγής (π.χ. είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος) τότε έχουμε μονομερείς, μη επιεικείς ανθρώπους, ενώ αν η ταυτότητα συγκροτείται από πολλές υπαγωγές (είμαι Χριστιανός, οικολόγος, χημικός, μουσικός κ.λ.π.), τότε προκύπτει μια διαφορετική σχέση με τους άλλους και παύει η μοναδική διχοτόμηση «οι δικοί μας και οι άλλοι» (Δραγώνα, 2003:27).

Ας παροτρύνουμε λοιπόν τα παιδιά να ενταχθούν σε ομάδες που λειτουργούν με ποικίλες δράσεις των τεχνών. Θυμίζουμε πως η μουσική εκτονώνει, αλληλεπιδρά και οδηγεί τη γνώση των παιδιών στην κουλτούρα άλλων πολιτισμών απ’ όλο τον κόσμο. Το θέατρο, το κουκλοθέατρο, το φωσφορούχο θέατρο, η δραματοποίηση, τα παιχνίδια ρόλων, τα μουσικοκινητικά παιχνίδια, είναι δράσεις που ενθουσιάζουν. Υποδυόμενα ρόλους «άλλων» κατανοούν τη διαφορετικότητα, την κουλτούρα και τον πολιτισμό που χαρακτηρίζει τον καθένα. Κάθε παιδί, είτε παρουσιάζει παραβατικές συμπεριφορές είτε όχι, θα μπορεί με συνείδηση και σεβασμό να καλλιεργηθεί μέσα στη ομάδα και να αναπτύξει συναισθήματα αποδοχής της ετερότητας κάθε παιδιού. Έτσι θα τα βοηθήσει να αντιληφθούν ότι κάθε μέλος είναι ισότιμο και έχει το δικαίωμα ης διαφοράς, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει και να σταθεί στο κοινωνικό σύνολο περήφανο για την ετερότητα που έχει. Παράλληλα δε, θα «αποτοξινωθεί» από τον εθισμό των ηλεκτρονικών μέσων και της απομόνωσης που προκαλείται. Ας βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γνωρίσουν την τεχνική «κάνω βουτιά στα όνειρα»! Γιατί, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Ροντάρι (1994: 171-172) «το παραμύθι είναι μια χρήσιμη μύηση στον κόσμο των ανθρώπων, στον κόσμο των ανθρώπινων πεπρωμένων… Το παραμύθι είναι για μικρούς και μεγάλους τόσο σοβαρό και αληθινό όσο και το παιχνίδι: του χρησιμεύει για να ασχοληθεί σοβαρά, για να γνωρίσει τον εαυτό του, για να μετρήσει τις δυνάμεις του». «Μια μέρα, χωρίς παραμύθι, είναι μέρα χωρίς ελπίδα!».

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας. Καλή επιτυχία στο σπουδαίο έργο που επιτελείτε!»

Η Καλλιτεχνική Ομάδα Μεταμόρφωση θέλει να σας ευχηθεί υγεία και δύναμη ψυχής α εις την ν.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ – ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

•ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗΣ Γ.Β. &ΣΙΑ Ο.Ε.-Οινοποιία

•ΓΙΑΜΠΟΥΡΑΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ -Δικηγορικό γραφείο

•ΓΑΪΤΑΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ-ΚΛΕΙΔΑΡΑ ΜΑΡΙΑ

•ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

•ΔΑΡΑΒΙΓΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

•ΔΟΥΡΟΥ Σ.-ΠΛΩΤΑΣ Μ.

•Ι.ΚΤΕΟ ΚΙΑΤΟΥ

•ΚΑΜΖΟΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

•ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

•ΠΑΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ

•ΠΕΛΟΠΑΚ

•ΠΟΥΡΝΑΤΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

•ΣΤΟΛΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-Παθολόγος – Γηρίατρος

Χορηγοί επικοινωνίας: