ΩΔΗ ΣΤΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΓΗ

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

Μορφή ΘεΪκή της Αρχαίας Ελλάδας
πούβγαλες κλώνους γόνιμους,
σιμά στη ρίζα της Ιστορίας,
και χάρισες γλυκεις καρπούς
στην Οικουμένη ,πατρίδα
της Αφροδίτης και του Απόλλωνα,
κοσμοαγάπητη και κοσμογυρισμένη……………….

Ή ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΓΗ φίλε αναγνώστη κρατάει αιώνες. Οί δρόμοι της δαιδαλώδεις, συνθέτουν κατά τον Στράβωνα <την καλλίστην αρρμονίαν Μέσα στον ήλιο και το φώς από το Πέλαγος αγκαλιασμένη, γεμάτη μυθολογική φαντασία, ιστορική πραγματικότητα και φυσική ωραιότητα. Θεοί, Ημίθεοι, μυθικοί ήρωες τη κατοίκησαν, και άφησαν τα χνάρια τους, στη ν Ιστορημένη γή της, που η πολιτιστική προσφορά της, δεν είναι δυνατόν, να επιγράφει με λέξεις.

-Ή ΚΟΡΙΝΘΟΣ, αυτή πανέμορφη Ελληνίδα κόρη, με των Θεών την αγάπη, και προστασία, έπαιξε, και παίζει, πρωταγωνιστικό ρόλο, λόγω και της γεωγραφικής της θέσης, που έγινε αιτία να γίνει μήλο της έριδος, κατά καιρούς. Την διεκδίκησαν την κατέκτησαν την κατέστρεψαν την έριξαν κατά γής, Ρωμαίοι, Άαβες, Σαρακινοί, Ούνοι, Γότθοι ,και Οθωμανοί. Μά αυτή η περήφανη, σηκωνόταν και πάλι και προχωρούσε πάνω στη γή του αιώνιου χρόνου, με το κεφάλι ψηλά, ακόμα και στα χρόνια της σκλαβιάς Εδώ στην Άγια γή της, ξεκίνησε ο ξεσικωμός, του Γένους για τη Λευτεριά, με τον κλεφτοπόλεμο. Έδώ στα Δερβενάκια έχασε τη στρατιά του ο Δράμαλης, εδώ ο Κολοκοτρώνης, έδωσε τη εντολή στην εποχή του προσκυνήματος,<Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους".

Άς περιπλανηθούμε στους μαγικούς μικρούς τόπους της, να γίνουμε μέρος των μυστηρίων της αρμονικής ομορφιάς της, να φανταστούμε την Αρχαία της δόξα, να ονειρευτούμε τους μυθικούς ήρωες, να ζήσουμε μέσα από τους μύθους της και την ιστορική πραγματικότητα, κατά δύναμιν, και να ονειρευτούμε ένα καλύτερο παρόν και μέλλον, όπως της πρέπει.

ΕΧΟΥΝΕ ΔΕΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΠΟΛΗΣ
Έχουνε δει πολλά τα μάτια της αρχαίας Πόλης.
Ύπέρλαμπους Ναούς, λατρευτικά μνημεία,
θαύματα αληθινά και μυθικά, για Μούσες,
για Θεούς και ημίθεους γιά τον σοφό τον λόγο
πού είπε στον Αλέξανδρο, τον Μακεδόνα
Έλληνα Στρατηλάτη, όταν εστάθηκε μπροστά του
κρύβοντας τον ήλιο και ρώτησε
και είνος αψηφώντας τον τού είπε θαρρετά.
“Μή κρύβεις Βασιλιά αυτό που δεν μπορείς
να μου το δώσεις”. Έζησε μεσ τα πλούτη
και στο κάλλος. Χίλιες Ιέρειες στης Αφροδίτης,
τον Ναό, θάμπωναν τους ταξιδευτές, που ξόδευαν
για χάρη τους το βιός τους, Άπ’όλες η πιό διάσημη
η Λαϊδα, άκουσε πρώτη του Παύλου τα διδάγματα,
της Πιστης της Χριστιανικής, με την ελπίδα να βρεί
τον άλλο κόσμο τον καλό, πούναι αντίπερα απ’ αυτόν
των ηδονών, π’ απλόχερα έδινε η ίδια η Θεά
κι’ οι Ιέρειές της. Ποτέ δεν γράφτηκε πως ήταν
μια ηδανική για όλους Πολιτεία. Ή φήμη της
η ξακουστή η αηδονολαλούσα, τον Έρωτα
και για στολίδια λαμπερά εγλυκοτραγουδούσε.
Τους ίδιους τους Θεούς, ακόμα και τη δύναμη
της Φύσης αψηφούσε, μόνο του κέρδους το ν Θεό,
τον δίσπιστο Ερμή υπηρέτησε. Όσο για τους Θνητούς,
τους μέτραγε μονάχα με του πουγγιού το βάρος
Κατά του πηγαιμό της μια κακή στιγμή ο Ρωμαίος
μόνο Μόμιος, τα ερωτικά καλέσματα αψηφώντας,
ίσως και να φοβήθηκε μη τον σκλαβώσει
η ομορφιά της, την έσβησε από προσώπου γής,
εξανδραπότισε, πούλησε σκλάβους τους κατοίκους της,
έκλεψε τα έργα της, Κλασσικής Αρχαιότητος,
και η Αρχαία Πόλις έσβησε για πάντα.

ΗΓΕΤΙΔΑ ΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Ήγέτιδα Πόλις και στους χρόνους της παρακμής, δίπλα στην Αθήνα και Σπάρτη, όπως ο Θουκυδίδης μαρτυρεί, έδωσε πρώτη την αφορμή, του εμφυλίου. Εντάχθηκε στη Πελοποννησιακή Συμμαχία, στο πλευρό της Σπάρτης, και στο τέλος του πολέμου, και τη καταστροφή της Αθήνας, στράφηκε ενάντια στην ηγέτιδα Σπάρτη, διεκδικώντας την ανεξαρτησία της. Μετά την ήττα, από τον Φίλιππο Β’ τον Μακεδόνα, η ηγέτιδα Κόρινθος, ακολούθησε τον Αλέξανδρο στην εκστρατεία στην Ασία, και μετά τον θάνατο του Μεγάλου Έλληνα Στρατηλάτη, έγινε θέατρο, μαχών μεταξύ των διαδόχων, με τίμημα και πάλι την ανεξαρτησία της. Ή Ρωμαϊκή Κόρινθος αποικία πιά της Οικογένειας του Καίσαρα Αύγουστου, κτίστηκε από την αρχή, με περικαλλη Δημόσια κτίρια, μνημεία, και οικίες Ρωμαίων και Ελλήνων πλουσίων. Σταδιακά χάνει την αίγλη της, λογω καταστροφών από επιδρομές βαρβάρων, μετά τη πτώση της Αυτοκρατορίας.

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια.